Baramee Tangkee...'s profileเจ้าสัวน้อย...จ้าวสำราญPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาชมน้า... ขอให้มีความสุข ไร้ทุกข์ ทู้กทุกคนเรย
numalangporwrote:
เป็นไงบ้างมึง ตายไปยัง ไม่ได้คุยกันตั้งนาน คิดถึงมึงน๊า!!!
Sept. 25
|
เจ้าสัวน้อย...จ้าวสำราญ
October 02 แรงบันดาลใจเมื่อก่อน...
ผอม...แห้ง
ปัจจุบัน...
ฟิตหุ่นเล่นกล้าม หรือที่เรียกว่า เพาะกาย
เล่นได้มา 4 เดือนแล้ว
อนาคต...
ก้อเล่นต่อไป
เพื่อ...ไปประกวด นายแบบ
ไว้กล้ามสวยเมื่อไร จะมาลงให้ดู September 03 โปรดส่งใครมารักฉันทีจะต้องเหงากันอีกนานไหม ต้องนั่งถอนใจอีกกี่ครั้ง จะต้องพบเจอกับรักที่ผิดหวัง กี่ครั้งถึงพอใจ เปิดเพลงรักฟังอยู่คนเดียว มีรักข้างเดียวมันเปลี่ยวหัวใจ มองไปรอบตัวก็ยังไม่เห็นใคร ทำไมต้องเป็นเรา * คอยปลอบตัวเองว่ามีสักวัน ที่เจอคนที่เขาจริงใจ ** โปรดส่งใครมารักฉันที อยู่อย่างนี้มันหนาวเกินไป มันอ้างว้างจน ทนไม่ไหว พยายามห้ามใจไม่ได้สักวัน (ซ้ำ *, **) กับเขาสักครั้ง August 25 เพิ่งรู้คือว่าเพิ่งจะประกาศข้อมูลไปวันนี้ก้อเรยสลับกันอะ
เพิ่งรู้ว่าจะต้องกดประกาศข้อมูลด้วย
บ้านน้อกบ้านนอกจิงกู
.....555.... บรรยากาศเดิมๆเมื่อวานวันที่ 29 เม.ย.50ไปเจอเพื่อนเก่าที่โรงเรียน
เนื่องจากไอ้หลินเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ
นัดกันที่โลตัสยุดยา 11.00 น.
แต่ก้อมีแววตั้งเค้าที่จะมาสายกันทุกคนเริ่มจาก
ตัวกูเองที่ยังนอนดูทีวีอยู่ที่บ้านแล้วก้อรอจูไปด้วย
แต่สุดท้ายจูก้อไม่ไปยุดยาพ่อเลยไปแทน
ซักพักศิวลึงค์...เอ้ย ศิวพงษ์ หรือไอ้ต้นก้อโทรมา
ถามว่าอยู่ไหน กูกำลังจะเซ็ตผม
ขณะนั้นเวลา 10.30 น.
ในเวลาต่อมา ไอ้หลินก้อโทรมาบอกว่า กูจะไปช้าหน่อยนะ
ไปซื้อยาให้พี่ก่อน เดี๋ยวตามไป
เฮ้อ...จะไปถึงกันกี่โมงเนี่ย
11.30 น.ไอ้เอก็โทรมาถามว่าอยู่ไหนมันึงแล้ว
พอไปถึงซักพัก ไอ้ต้นก้อมาถึงแล้วก้อ
รอ...รอ...รอ...คนนัดที่ยังมาไม่ถึง
พอไอ้หลินมาถึงก็ไปกินฟูจิกันหลังจากนั้นก้อไปต่อกันที่สเวนเซ่นต์
กินไป คุยไป กินไป คุยไป รอนางเองดำคล้ำ
คือว่า14.00 ไอ้แนนยังมาไม่ถึงเรย
ซักพัก(15.00น.)แนนก้อมาถึง แนนเป็นคนที่ตรงเวลาที่สุด
แล้วก้อพากันไปถ่ายรูปที่สตูที่ใกล้ที่สุด
เพราะไอ้เอต้องกลับก่อน
พอเวลาจ่ายตังค์มีกันอยู่ 4 คน กู ศิ แนน หลิน
ไม่มีใคยอมออกก่อนเรย หารเงินตรงนั้น
หยิบเศษเหรียญตรงนั้น แบงค์ปลีกตรงนั้น
พอหารลงตัวก้อจ่ายตังค์กันมาครบ แต่...ทำไมตังค์ไม่ครบ
ก้อเถี่ยงกันว่าใคยังไม่จ่าย แต่ทุกคนบอกว่าจ่ายกันหมดแล้ว
ก็มานึงดู...ลืมค่าไรซ์ซีดีอีกก้อหารกันอีก
แทบแทรกแผ่นดินหนีไม่มีใคยอมจ่ายก่อนแล้วไปเคลียร์ทีหลัง
ไม่มี๊ ไม่มี รู้สันดานกันดี ทุกคนในร้านก้อหันมามองเป็นจุดเดียวกัน
คงงงอะว่าทำไมเป็นกันยั่งงี้
แต่มานึกดูอีกที่ มันก็ไม่เห็นเป็นไรเรย
นิสัยเก่าๆของเพื่อน ท่าทางเก่าของเพื่อน
ความเปิ่นของแนน ความงกของหลิน
ความเฮี้ยวของไอ้เอ ความปากหมาของต้น
และความเป็นบ้านนอกของกู
ทุกคนมีกันครบหมด ไม่มีใคทำตกหายไปเรยระหว่างที่ไม่ได้เจอกัน 4 ปี
ที่ต่างคนต่างแยกย้ายกันไป ทุกคนยังเหมือนเดิม
ทุกคนไม่เปลี่ยนไป เป็นความรู้สึกที่อบอุ่น
เหมือนย้อนเวลากลับไปอยู่ ม.ปลายอีกครั้ง
นี่ละคือ...
บรรยากาศเดิมๆ
คนร่วมฝันที่หายไปใจเบาๆ... ผู้แต่ง : บารมี
ใจเบาๆทุกครั้งที่นึกถึง
คิดคนึงถึงเธอเมื่อยามเหงา
ทุกวันนี้ไม่เห็นเธอไม่เห็นเงา
ได้แต่เฝ้า เฝ้า เฝ้า แล้วก้อรอ
จากมานานห่างหายเมื่อสงกรานต์
ทรมานเพราะคิดถึงจนใจหาย
ทุกวันนี้ไม่มีเธออยู่ข้างกาย
ความสัมพันธ์ที่สุดท้าย...แค่เพื่อนกัน
ทุกทุกวันต่างคนต่างทำงาน
น่าสงสารต่างทำงานจนห่างหาย
นั่นเพราะงานทำให้เราต้องกลับกลาย
สุดบรรยายเพราะงานและไกลกัน เธอคงไปได้ดีและมีสุข
ฉันนั้นทุกข์และสุขใจที่ได้เห็น
ไม่คิดเหนี่ยวรั้งเธอใว้ข้างกายทุกเช้าเย็น
สุขที่เห็นเธอไปดีและดีใจ
ขอโทษทีที่วันนี้ไม่ร่วมฝัน
เหลือแต่วันดีดีที่เคยมีให้
ความสัมพันธ์ขอเราแม้ไปไม่ไกล
แต่ในใจยังคิดถึงยังผูกพัน
ทุกวันนี้ใจเบาๆมันลอยเคว้ง
ไม่ครื้นเครงเหมือนก่อนที่คอยฝัน
ใจเบาๆอย่างนี้ทุกวี่วัน
ไม่มีเธอคอยร่วมฝันเยี่ยงวันวาน ขอโทษทีที่เคยผูกมัดไว้
ขอโทษใจขอเธอที่กักขัง
ขอโทษเธอที่ฉันจะไม่เหนี่ยวรั้ง
ขอโทษเธออีกพันครั้ง...สุดดวงใจ
ให้ไว้แด่เธอ...คนนั้น ที่เคยร่วมฝัน เคยร่วมผูกพัน ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ขอให้เธอเจอคนที่ดีกว่า เจอแต่สิ่งดีดี แม้ว่าที่เคยทำให้มันไม่มากมายอะไร
และจากใจจริงๆ ให้เธอมีความสุข ความสุข และความสุข ...
.......จากคนที่เธอเคยรักและเคยรักเธอรัก
|
||||||||||||
|
|
